يكي از زهاد را بيماري عارض شد. شخصي به عيادت او رفت و او را شادمان ديد و زبانش را به شكر و ثنا متذكر يافت.

گفت: مي خواهي كه خداي تعالي تو را شفا دهد؟

گفت: نه.

گفت: مي خواهي به وضع بيماري بماني؟

گفت: نه.

گفت: پس چه مي خواهي؟

گفت: آن را مي خواهم كه خدا مي خواهد.