بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

خدایا زبانها قاصر است از رسیدن به ثنای تو آنطور که شایسته جلال تو است و عقلها عاجز است از ادراک کنه جمالت و دیده ها تار و بی فروغ ماند از نظر کردن به سوی انوارِ ذاتت و قرار ندادی برای خلق خود راهی به سوی شناسائیت جز به اظهار عجز از شناسائیت خدایا پس ما را از کسانی قرار ده که درختهای شوق بسوی تو در بوستانهای سینه شان ریشه محکم کرده و سوز محبتت سراسر دلشان را فراگرفته پس آنها به آشیانه های اندیشه ها جای گیرند و در چمنزارهای قرب به تو و مکاشفه می چرند و از حوضهای محبت به جام ملاطفت (آب حیات) بنوشند و در کنار نهرهای ُصفا وارد گشته اند در حالی که پرده از پیش دیدگانشان برداشته شده و تاریکی شبهه و تردید از صفحه عقاید و نهادشان زائل گشته و یکسره خلجان شک و ریب از دلها و درونشان بیرون رفته و دریچه های سینه شان بواسطه استوار شدن معرفت بازگشته و همتهاشان ِبرای پیشی گرفتن در خوشبختی در اثر پارسایی بلند گردیده و نوشیدنیهاشان در چشمه کردارِ شیرین و گوارا شده و درونشان در محفل انس با تو پاکیزه گشته و راهشان در جاهای هولناک امن گشته و جانهای ایشان در بازگشت بسوی رب الارباب مطمئن گردیده و روانشان
به فیروزی و رستگاری یقین پیدا کرده و دیدگانشان به واسطه دیدار محبوب روشن گشته و به واسطه رسیدن به مقصود و نائل شدن به آرزوهای خویش قراری یافته و سوداگری ایشان بواسطه فروختن دنیا به آخرت کاملاً سودمند گشته است خدایا چه اندازه لذیذ است یاد تو در دلها که بوسیله الهام خطور کند
و چقدر شیرین است سیر بسوی تو با مرکب اندیشه ها که در راههای غیب صورت می گیرد و چقدر گوارا است طعم دوستی تو و چه شیرین است شربت قرب تو پس ای خدا ما را از راندن و دور کردنت پناه ده
و قرارمان ده از مخصوص ترین عارفانت و از شایسته ترین بندگانت و راستگوترین فرمانبردارانت و خالص ترین
پرستش کنندگانت ای عظیم ای با جلالت ای بزرگوار ای عطابخش به رحمت و احسانت ای مهربانترین مهربانان