چهارشنبه سوری
سوری به معنی سرخ و سرخی هم اشاره ایست به سرخی آتش .
در ایران باستان جشنی به عنوان پیش درآمد یا پیش باز نوروز که در اصل جشن استقبال از فروهر ها بوده است وجود داشته در تاریخ بخارا آمده وقتی امیر منصور بن نوح به ملک نشست شب سوری چنان که رسم بود آتشی عظیم افروختند این جشن برای گریزاندن سرما و فراخوانی گرما در روی بامها افروخته داشته می شده است که هم شگون داشته و هم به باور مردم فروهر ها را به خانه های خود رهنمون می کردند عربها معتقد بودند که چهارشنبه ی هر هفته روز نحسی است و عروسی و مسافرت و حمام رفتن و ناخن گرفتن شگون ندارد .
جالب است که در سوئد هم هنوز چنین رسمی وجود دارد که هر روز از روزهای سال مثل گاه شماری ایرانیان دارای نامی است .
در استقبال نوروز استقبال از خواجه پیروز و میر نوروزی از رسوم ایرانیان است چنان که حافظ گفته :
زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی //ازین باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
سخن در پرده می گویم چو گل از غنچه بیرون آی//که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی